Filtra Nerou.gr :: http://filtranerou.gr/ ::

 

Φιχτέ Ιωάννης (1762 - 1814)
 
Υπήρξε ένας από τους επιφανέστερους φιλοσόφους της Γερμανίας. Ο πατέρας του ήταν Σουηδικής καταγωγής. Σπούδασε θεολογία στα Πανεπιστήμια της Ιένας και της Λειψίας. Λόγω οικονομικών δυσχερειών, κατά το χρόνο των σπουδών του, παράλληλα προς αυτές, ασκούσε και έργα οικοδιδάσκαλου, τα οποία τα συνέχισε και αργότερα (αρχικά μεν στη Ζυρίχη της Ελβετίας, κατόπιν δε στη Λειψία όπου ξαναγύρισε).
Αποφασιστική στροφή για τη ζωή του σημείωσε η κατά το έτος 1790 γνωριμία του με το σύστημα της `υπερβατικής`, λεγόμενης, φιλοσοφίας του Εμμανουελ Καντ, γεγονός το οποίο τον έκανε να εγκαταλείψει την έως τότε ακολουθούμενη απ` αυτόν θεωρία περί `αιτιοδοξίας` του Σπινόζα.
Το έτος 1794 έγινε καθηγητής του Πανεπιστημίου της Ιένας, στην έδρα της φιλοσοφίας. Έπειτα όμως, εξαιτίας μιας διατριβής του, η οποία δημιούργησε άμεσες αντιδράσεις εναντίον του, βρέθηκε στην ανάγκη να παραιτηθεί από τη θέση του. Λίγο αργότερα όμως, με την υποστήριξη του τότε Πρώσου Πρωθυπουργού, πήρε την έδρα του καθηγητή της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της πόλης Ερλάγκεν.
Στη συνέχεια – και συγκεκριμένα κατά το έτος 1807, όταν για πρώτη φορά ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, - Ο Φίχτε μετεπήδησε σ` αυτό. Έγινε, μάλιστα αρχικά μεν κοσμήτορας της φιλοσοφικής Σχολής, ύστερα δε και Πρύτανης του ίδιου πανεπιστημίου.
Τα κυριότερα έργα του είναι τα εξής: `Θεμελίωση ολόκληρης της θεωρίας των επιστημών` (1794), `Θεμελίωση του φυσικού δικαίου` (1796), `Το σύστημα διδασκαλίας για την ηθική` (1798), `Για τα αίτια της πίστης μας προς μια θεία διακυβέρνηση του κόσμου` (1798), `Το κλειστό εμπορικό κράτος` (1800), `Καθοδήγηση προς τη μακάρια ζωή` και διάφορα άλλα.
Η φιλοσοφία του Φίχτε συνιστά μια απόπειρα συνέχισης της όλης Καντιανής διδασκαλίας, όχι όμως στο θεωρητικό, αλλά στο καθαρά πρακτικό – ωφελιμιστικό πεδίο.