Search Engine & directory se.gr :: http://se.gr ::

 

Ταλλεϋρανδος Κάρολος - Μαυρίκιος (1754 - 1858)
 
Ο περιβόητος αυτός Γάλλος πολιτικός και διπλωμάτης ήταν γόνος οικογένειας ευγενών (ο πατέρας του είχε τον τίτλο του κόμητα. Και ο ίδιος, άλλωστε, πήρε αργότερα, από το Μεγάλο Ναπολέοντα, τον τίτλο του `δούκα του Περιγκόρ`).
Επειδή ήταν χωλός – κατά άλλους εκ γενετής, κατά άλλους από βρεφικό ατύχημα – διάλεξε το ιερατικό στάδιο. Έτσι έγινε αρχικά εφημέριος και το 1788 επίσκοπος, ιδιότητα υπό την οποία, κατά το 1789, στάλθηκε, σαν εκπρόσωπος των κληρικών της περιφερείας του, στη Συνέλευση των Τάξεων, που είχε συγκληθεί τότε από το βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ` στη Γαλλική πρωτεύουσα.
Εκεί συντάχθηκε με τις απόψεις του επαναστατημένου λαού και αφενός μεν έγινε μέλος της Επιτροπής, η οποία συνέταξε την περίφημη `διακήρυξη των δικαιωμάτων ρου ανθρώπου και του πολίτη`, αφετέρου δε εισηγήθηκε τα νομοσχέδια για την κατάργηση της ως τότε εισπραττόμενης από τον κλήρο `δεκάτης`, για την επιβολή ενιαίων μέτρων και σταθμών και για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση (μέχρι τότε η παιδεία ήταν αποκλειστική υπόθεση των κληρικών).
Αργότερα, όμως, κατηγορήθηκε σαν βασιλόφρονας κι αναγκάστηκε να φύγει στην Αμερική, από όπου γύρισε το 1796. Και το επόμενο έτος, αφού πέτυχε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Διευθυντηρίου, έγινε υπουργός των Εξωτερικών.
Στη συνέχεια, το σχεδόν αλάνθαστο πολιτικό του αισθητήριο τον προειδοποίησε για την επικείμενη άνοδο του Ναπολέοντα και, ύστερα απ` αυτό, άρχισε να προσανατολίζεται προς την κατεύθυνση του. Έτσι, τον βοήθησε σημαντικά σε και την πραγμάτωση του περιώνυμου πραξικοπήματος της 18ης Μπρυμαίρ, μετά το οποίο ο μεν Ναπολέοντας έγινε Πρώτος ύπατος, ο δε Ταλλεϋράδνος υπουργός των Εξωτερικών.
Το 1807, όμως, ήρθε σε προστριβή μαζί του (στο μεταξύ ο Ναπολέοντας είχε γίνει αυτοκράτορας) και παραιτήθηκε από τη θέση του σαν υπουργού. Έκτοτε δε άρχισε να εργάζεται μυστικά και συνωμοτικά για την καταστροφή του ισχυρού ανθρώπου, τον οποίο τόσο βοήθησε πιο πριν.
Μετά την ήττα του Μεγάλου Ναπολέοντα, το 1814, κατόρθωσε να πείσει τους συμμάχους για την επαναφορά της μοναρχίας των Βουρβόνων, η οποία και του ανέθεσε το ίδιο υπουργείο που είχε και παλιότερα (των Εξωτερικών).
Υπό την παραπάνω ιδιότητα του πήρε μέρος, ως εκπρόσωπος της χώρας του, στο γνωστό Συνέδριο Ειρήνης της Βιέννης (1814 – 1815).
Γενικά ο Ταλλεϋράδνος μπορεί να χαρακτηριστεί ως `ο χαμαιλέοντας της πολιτικής και της διπλωματίας`, που ήξερε να προσαρμόζεται απόλυτα, αλλάζοντας το χρώμα του και τις ιδέες του, σε όλες τις κατά καιρούς δημιουργημένες καινούργιες καταστάσεις.