dolphins kanoe-kayak :: http://pedalboats.gr/index.htm ::

 

Σουρής Γεώργιος (1853 - 1919)
 
Ο σατιρικός ποιητής – διάσημος στην εποχή του – και θεατρικός συγγραφέας Γεώργιος Σουρής γεννήθηκε στη Σύρο και πέθανε στην Αθήνα, σε ηλικία 66 ετών. Καταγόταν από τα Κύθηρα, αλλά ο ίδιος προτιμούσε να τον θεωρούν ως Χιώτη. Η οικογένειά του τον προόριζε για το ιερατικό στάδιο, αλλά ορισμένα οικονομικά της ατυχήματα τον παρεμπόδισαν από το να σπουδάσει τελικά θεολογία και να γίνει κληρικός.
Αρχικά άσκησε πολλά και ποικίλα επαγγέλματα (του ηθοποιού σε ερασιτεχνικούς θιάσους, του ιδιαίτερου δασκάλου ελληνικών, του υπαλλήλου συμβολαιογραφείου κ.λπ.).
Το 1873 είδε το φως το πρώτο φύλλο της περίφημης έμμετρης εφημερίδας του `Ο Ρωμιός`, που τον κατέστησε γνωστό στο Πανελλήνιο. Με την εφημερίδα του δε αυτή δημιούργησε τους τύπους του Φασούλη και του Περικλή, οι οποίοι σύντομα έγιναν δημοφιλέστατοι στο λαϊκό κοινό. Έκτοτε `Ο Ρωμιός` κυκλοφορούσε τακτικά επί 36 ½ περίπου χρόνια (μέχρι το 1918, οπότε εκδόθηκε το τελευταίο υπ` αριθμός 1444 φύλλο του).
Ενδεικτικές της απήχησης του `Ρωμιού`, όχι μόνο στο λαό, αλλά και στους πνευματικούς ανθρώπους, είναι οι επόμενες κρίσεις: α) Του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που έγραψε: `Χαίρε Σουρή, συ όστις απέδειξες ότι υπάρχει ακόμη ελληνική ευφυία` και β) του Εμμανουήλ Ροΐδη, σύμφωνα με το κείμενο του οποίου: `Κατά την ορθήν του Αριστοτέλους διάκρισιν του ζώου από τον άνθρωπο, ότι `μόνον ο άνθρωπος γελά` μεγάλη χρεωστούσιν οι Έλληνες ευγνωμοσύνην εις τον ποιητή του `Ρωμιού`, τον επί δεκαετίας ήδη παρέχοντα εις αυτούς, κατά πάσαν εβδομάδα, αφορμήν να επιδείξουν τον τοιούτον ανθρωπισμός των`.
Ο Γεώργιος Σουρής γέμισε με την προσωπικότητά του μια ολόκληρη εποχή, η θέση του δε αυτή έμεινε απαρασάλευτη, ακόμη και μετά το θάνατό του.
Στο σπίτι του στο Νέο Φάληρο, από το έτος 1877 και μετά, οργάνωνε κοσμικές συναθροίσεις, στις οποίες σύχναζαν οι Κωστής Παλαμάς, Γιάννης Πολέμης, Γιώργος Δροσίνης, Αριστομένης Προβελέγγιος, Μπάμπης Άννινος, Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Μιλτιάδης Μαλακάσης και πολλοί άλλοι διανοητές.
Τα αξιολογότερα από τα έργα του Σουρή είναι: Η ποιητική του συλλογή `Τα τραγούδια μου` (1876), η άλλη συλλογή του `Λόγοι Φιλιππικοί` (1878), τα `Αποκριάτικα` (1880), `Η κυανή βίβλος της Ελλάδας` (1881), τέσσερις τόμοι `Ποιημάτων` (που εκδόθηκαν μεταξύ των ετών 1882 και 1887), τα ποιήματά του με τον τίτλο `Φασουλής φιλόσοφος`, οι επτά τόμοι `Ημερολογίων` του, τα θεατρικά του `Από γαμπρός, παράνυφος`, `Άλλα άντ` άλλων`, `Αναπαραδιάρης`, `Δεν έχει τα προσόντα` κ.λπ. Μετέφρασε επίσης έμμετρα τις `Νεφέλες` του Αριστοφάνη, που πρωτοπαίχτηκαν στην Αθήνα το έτος 1900.