Ati Advertising :: http://www.ati-advertising.com ::

 

Σίλλερ Φρειδερίκος (1759 - 1805)
 
Ο μεγάλος αυτός Γερμανός λυρικός ποιητής και δραματουργός γεννήθηκε στην πόλη Μάρμπαχ και πέθανε στη Βαϊμάρη σε ηλικία 46 ετών.
Σπούδασε στη στρατιωτική Σχολή ιατρικής και στη συνέχεια διορίστηκε ως χειρούργος στο Σύνταγμα του Βύττεμπεργκ (της ιδιαίτερης πατρίδας του).
Το 1782, όταν ακόμη ήταν 23 ετών, ανέβασε στη σκηνή την πρώτη τραγωδία του, υπό τον τίτλο `Ληστές`, που είχε μεν θριαμβευτική επιτυχία, αλλά, λόγω των φιλελεύθερων ιδεών που αναπτύσσοντας σ` αυτή και της λίαν καυστικής του σάτιρας, καταδικάστηκε σε κράτηση και απαγόρευση παράστασης του έργου. Το γεγονός δε αυτό ανάγκασε τον ποιητή να φύγει από τον στρατό και να επιδοθεί έκτοτε μόνο και μόνο στην πνευματική δημιουργία.
Έτσι, έβγαλε κατά καιρούς τα έργα: `Λουΐζα Μύλλερ` (τραγωδία που σημείωσε τεράστια θεατρική επιτυχία), `Φιέσκο` (επίσης τραγωδία`, `Δον Κάρλος` (δράμα`, `Οι θεοί της Ελλάδας` (περίφημο λυρικό ποίημα του, στο οποίο με πάθος και υπέροχη έξαρση εκδηλώνει τον θαυμασμό τους προς την πατρίδα κάθε ωραίου και υψηλού Ελλάδα), `Ιστορία του τριακονταετούς πολέμου` (ιστορικό έργο), `Μπαλάντες`, `Βαλλενστάιν` (δράμα, θεωρούμενο ως ανώτερο απ` όλα γενικά τα άλλα), τα αριστουργηματικά λυρικά του ποιήματα: `Τα Ελευσίνια μυστήρια`, `Η ευτυχία`, `Το τραγούδι της καμπάνας`, `το ιδανικό και η ζωή`, `Ο περίπατος` κ.α.
Επίσης έγραψε την κωμωδία `η λατρείας των τεχνών` και μετέφρασε στη γλώσσα του τον `Μάκβεθ` του Σαίξπηρ και τη `Φαίδρα` του Ρακίνα.
Το έργο του Σίλλερ διακρίνεται για το θαυμάσιο πηγαίο λυρισμό του, το πάθος του, τα υψηλά φιλοσοφικά νοήματα, που περιέχονται σ` αυτό και τη λατρεία του μεγάλου ποιητή προς το ωραίο και τα άφθαρτα ιδεώδη της ελευθερίας, τα οποία – κατά αυτόν – εκπροσωπεί η διανόηση κι η τέχνη της αθάνατης Ελλάδας.
Ο Σίλλερ είχε συνδέσει στενότατη φιλία με τον ομότεχνό του και μέγιστο ποιητή της χώρας του, τον Γκαίτε, με τον οποίο συνεργάστηκε στην έκδοση του σπουδαίου περιοδικού `Ημερολόγιο των Μουσών`.
Το 1788, με εισήγηση του Γκαίτε, διορίστηκε καθηγητή της ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της πόλης Ιένα.