domains :: http://dclub.gr/ ::

 

Παλαμάς Κωστής (1859 - 1943)
 
Ο μεγάλος εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς γεννήθηκε στην Πάτρα, από γονείς Μεσολογγίτες, και πέθανε στην Αθήνα, σε ηλικία 84 ετών. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο συνθετικά πνευματικά κεφαλαία της νεοελληνικής μας γραμματείας. Εκτός από την ποίηση, υπήρξε και πεζογράφος, κριτικός, θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος και ακαδημαϊκός (από τα ιδρυτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών).
Σε ηλικία εφτά έμεινε ορφανός από πατέρα και μητέρα, ζώντας έκτοτε κοντά στον θείο του Δημήτρη Παλαμά, στο Μεσολόγγι, όπου άκουσε τα εγκύκλια μαθήματα και όπου έμεινε από το 1867 μέχρι το 1875.
Το 1876 ήρθε στην Αθήνα, για να σπουδάσει νομικά. Αλλά σε λίγο άρχισαν να τον απορροφούν εξολοκλήρου τα ποιητικά και λογοτεχνικά ενδιαφέροντά του, που τον κέρδισαν τελικά και τον απέκοψαν από την επιστήμη του δικαίου.
Λέγεται ότι, από 9 ετών ακόμη, ο Παλαμάς, διάβαζε με πάθος Ουγκώ, Λαμαρτίνο, Βαλαωρίτη κι άλλους ρομαντικούς της τότε εποχής, γράφοντας, παράλληλα, και μερικούς πρωτόλειους στίχους.
Στην Αθήνα ο κατοπινός εθνικός μας ποιητής εργάστηκε ως συντάκτης στο `ραμπαγά`, το `Μη χάνεσαι`, την `Ακρόπολη`, την `Εφημερίδα` του Κορομηλά και το περιοδικό `Εστία`.
Το 1886 ήταν χρονιά ιστορική για τη μετέπειτα ζωή του. Διότι, αφενός μεν έβγαλε την πρώτη του ποιητική συλλογή, με τον τίτλο `Τραγούδια της πατρίδας μου`, αφετέρου δε παντρεύτηκε την όμορφη Μεσολογγιτοπούλα – παιδική του φίλη Μαρία Βάλβη (απ` την οποία και απόκτησε τρία παιδιά: Τη Ναυσικά, τον Λέανδρο και τον ΆλκηΧ το τελευταίου όμως πέθανε πέντε χρόνων μόνο και γι` αυτό ο Παλαμάς έγραψε τότε -το 1898 – το αριστουργηματικό του ελεγείο `Ο τάφος`).
Το 1879 διορίστηκε γραμματέας του Πανεπιστημίου Αθηνών, αργότερα δε έγινε και Γενικός. Στη θέση του αυτή παρέμεινε επί 49 ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 1928, που συνταξιοδοτήθηκεΧ για να επιδοθεί έκτοτε στην καθαρά διανοητική εργασία του, που τον δόξασε τόσο πολύ (κυρίως στους τομείς της ποίησης και της κριτικής).
Ο θάνατος και η κηδεία του (27 – 28 Φεβρουαρίου του 1943), μέσα στα μαύρα εκείνα χρόνια της κατοχικής περιόδου, έγιναν αφορμή για ένα δίχως προηγούμενο μεγάλο ξέσπασμα της εθνικής ελληνικής ψυχής. Έτσι, μπροστά στην έκπληκτο κατακτητή, μυριάδες βασανισμένου λαού, τραγουδώντας τον εθνικό μας ύμνο, συνόδευσαν το σκήνωμα του ποιητή μέχρι την τελευταία κατοικία του, στο Α΄ Αθηναϊκό Νεκροταφείο.
Τα κυριότερα έργα του Παλαμά είναι τα εξής: 1) Τα `Τραγούδια της πατρίδας μου`, 2) Ο `Ύμνος στην Αθηνά`, 3) Οι `Ίαμβοι και ανάπαιστοι`, 4) `Ο τάφος`, 5) `Η ασάλευτη ζωή`, 6) `Ο δωδεκάλογος του γύφτου`, 7) `Η φλογέρα του βασιλιά`, 8) `Οι καημοί της λιμνοθάλασσας`, 9) τα `Σατιρικά γυμνά`, 10) `Η Πολιτεία και η μοναξιά`, 11) `Τα παράκαιρα`, 12) `Τα δεκατετράστιχα`, 13) Οι `Δειλοί και σκληροί στίχοι`, 14) Οι κριτικές μελέτες του για το έργο του Κρυστάλλη, του Βαλαωρίτη και του Σολωμού. 15) Οι `Πεζοί δρόμοι` (σε τρεις τόμους), 16) Το διήγημα `Ο θάνατος του παλικαριού`, 17) Το θεατρικό του έργο `Τρισεύγενη`, 18) διάφορες μεταφράσεις έργων ξένων διανοητών και πλείστα όσα άλλα.