Navyland :: http://www.navyland.ae.gr ::

 

Μπαλζάκ Ονορέ (1799 - 1851)
 
Ο κορυφαίος αυτός τεχνίτης της γαλλικής πεζογραφίας, ο κατεξοχήν `πρώτος δάσκαλος του μυθιστορήματος`, η αξία των έργων του οποίου έχει πριν από πολύ καιρό περιβληθεί με καθολική παγκόσμια αναγνώριση, καταγόταν από την πόλη Ταρν πέθανε δε στο Παρίσι, σε ηλικία μόλις 51 ετών (λίγο μετά το γάμο του με την κόμισσα Χάνσκα, με την οποία είχε αλληλογραφία επί 16 περίπου χρόνια).
Στην αρχή έγραψε πλείστα όσα αποτυχημένα έργα (μυθιστορήματα και διηγήματα), που δημοσιεύτηκαν σε έντυπα του Παρισιού. Λόγω όμως της αποτυχίας τους και της εν γένει `σκορποχέρικης` ζωής που ζούσε, βυθίστηκε ως το λαιμό στα χρέη, με συνέπεια να έρθει στην ανάγκη να δουλεύει συνεχώς επί 14 – 15 ώρες ημερήσια, προκειμένου να συντηρηθεί και να πετύχει να ξεχρεωθεί.
Ο Μπαλζάκ υπήρξε από τους πολυγραφότατους Γάλλους συγγραφείς, ένας πραγματικά χαλκέντερος εργάτης του καλάμου.
Τα μετέπειτα σπουδαία έργα του, που του χάρισαν τη φήμη και την αθανασία ανήκουν, κατά κύριο λόγο, στην περίφημη σειρά βιβλίων, που ο ίδιος τα έβαλε κάτω από τον γενικό τίτλο `Ανθρώπινη κωμωδία` (σε αντιπαράθεση προς τη `Θεία κωμωδία` του Δάντη) και την οποία – ο ίδιος πάλι – τη χώρισε σε μικρότερες σειρές, με τους τίτλους: `Σκηνές της ιδιωτικής ζωής`, `Σκηνές της Επαρχίας`, `Σκηνές της παρισινής ζωής` και `Φιλοσοφικές μελέτες`.
Από την τεράστια αυτή σειρά έργων του πιο αξιόλογα είναι τα εξής: `Μπάρμπα Γκοριό`, `Ευγενία Γκραντέ`, `Οι κληρονόμοι`, `Οι Σουάνοι`, `Ο εξάδελφός Πονς`, `Η εξαδέλφη Μπετ`, `Ο γιατρός της εξοχής`, `Το κρίνο στην κοιλάδα`, `Η αναζήτηση του απόλυτου` κ.α.
Στο σύνολο του το έργο αυτό αποτελεί μια από τις πιο πολύτιμες δημιουργίες της καθόλου ευρωπαϊκής πνευματικής παραγωγής. Αν δε εξαιρέσουμε τον Σαίξπηρ και τον Μολιέρο, ο Μπαλζάκ είναι ο μεγαλύτερος δημιουργός τύπων ης νεώτερης ευρωπαϊκής και της παγκόσμια μεταμεσαιωνικής λογοτεχνίας. Τα πρόσωπα ,που εμφανίζονται σ` αυτό, είναι πολύ ζωντανά και οι περιγραφές του χώρου, στον οποίο αυτά κινούνται, αξίες κάθε θαυμασμού.
Με τον Μπαλζάκ το ρεαλιστικό μυθιστόρημα απόκτησε τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη τουΧ και κανείς σχεδόν εκπρόσωπος των νέων τάσεων στα ευρωπαϊκά γράμματα δε έφθασε ποτέ στο ύψος της ανεπανάληπτης γραφίδας του.