Greek Coins Directory :: http://www.gcd.idx.gr ::

 

Λαμαρτινός Αλφόνσος (1790 - 1869)
 
Ο γλυκύς και επιφανέστατος αυτός Γάλλος λυρικός ποιητής, της παγκόσμιας γνωστής `Λίμνης`, ήταν παράλληλα, συγγραφέας του πεζού λόγου, μέλος της Ακαδημίας των Γάλλων `Αθανάτων`, πολιτικός και διπλωμάτης.
Γεννήθηκε στην πόλη Μακός από πατέρα ευγενή και πέθανε σε ηλικία 79 ετών, ανάμεσα σε μόχθους, στερήσεις, θλίψεις, μελαγχολία και πλήρη εγκατάλειψη (Πιο πριν είχαν πεθάνει η γυναίκα του και τα δύο παιδιά του).
Έγραψε τα εξής συγγράμματα: Την ποιητική συλλογή `Στοχασμοί`, το έργο του `Ο θάνατος του Σωκράτη`, τις `Ποιητικές και θρησκευτικές αρμονίες`, την `Πτώση ενός αγγέλου`, τη μελέτη `Ιστορία των Γιρονδίνων`, τις `Εκμυστηρεύσεις`, το ερωτικό αυτοβιογραφικό του `Γκρατσιέλλα`, τον `Ραφαήλο`, το `Ταξίδι στην Ανατολή`, που είναι και το σπουδαιότερο απ` όλα τα πεζογραφήματά του, κ.α.
Ο Λαμαρτίνος, όμως, κυριότερα έχει δοξαστεί σαν ένας από τους κορυφαίους Ευρωπαίους ποιητές. Στην κορωνίδα δε της όλης του ποιητικής δημιουργίας βρίσκονται ορισμένα ποιήματα της πρώτης ποιητικής του συλλογής, με τον τίτλο `Στοχασμοί` (ή μάλλον `Ρεμβασμοί`), με τα οποία οι νέοι και τα κορίτσια της εποχής είχαν ολοκληρωτικά ξετρελαθεί, λατρεύοντας σαν είδωλο τον νέο ποιητή τους. Ανάμεσα σ` αυτά βρίσκονται ο αριστουργηματικός του `Εσταυρωμένος έρωτας` και η περίφημη `Λίμνη` του.
Επίσης πάρα πολύ καλά είναι και αρκετά ποιήματα των συλλογών του `Η πτώση ενός αγγέλου` και `Ποιητικοθρησκευτικές αρμονίες`.
Η ποίηση του Λαμαρτίνου αποτέλεσε τον πρόδρομο της έπειτα ρομαντικής ποιητικής Σχολής, επηρεάζοντας βαθιά και τη δική μας νεοελληνική μούσα.
Ο ποιητής, όπως αρχικά αναφέραμε, αναμίχθηκε και στην πολιτική. Έτσι, το 1821 πρωτοδιορίστηκε γραμματέας πρεσβείας στη Φλωρεντία, το 1833 εκλέχτηκε βουλευτής και το 1848, μετά την τότε επαναστατική μεταβολή, έγινε υπουργός των Εξωτερικών και Πρόεδρος της προσωρινής κυβέρνησης. Πλην όμως, σύντομα και εξαιτίας της εκλογής του Λουδοβίκου – Ναπολέοντα (του μετέπειτα αυτοκράτορα Ναπολέοντα `του Μικρού` καθώς τον είπαν), ως Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας, απογοητεύτηκε και αποσύρθηκε για πάντα από την πολιτική κονίστρα.