Special products :: http://special-products.gr/gr/oxymeter.asp ::

 

Κοραής Αδαμάντιος (1748 -1833)
 
Ο μεγάλος Δάσκαλος του γένους μας Αδαμάντιος Κοραής γεννήθηκε στη Σμύρνη – από πατέρα Χίο και μητέρα Σμυρνιά – και πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 85 ετών. Ενταφιάστηκε στο Παρισινό νεκροταφείο του `Μονπαρνάς` και ο τάφος έφερε επάνω του μια στήλη από γρανίτη, με τη χάλκινη προτομή του στην κορυφή, στην οποίο είχε χαραχθεί το ακόλουθο επίγραμμα, που το έγραψε ο ίδιος, νοιώθοντας το τέλος του να πλησιάζει: `Αδαμάντιος Κοραής, Χίος υπό ξένην μεν, ίσα δε τη φυσάση μ` Ελλάδι πεφιλημένην γην Παρισιών κείμαι`. Το 1877, όμως τα οστά του μεταφέρθηκαν απ` το Παρίσι και τοποθετήθηκαν σ` ωραίο καλλιμάρμαρο μνημείο στο Αθηναϊκό Νεκροταφείο. Παράλληλα δε η πατρίδα του Ελλάδα, τιμώντας το μεγάλο τέκνο της, έστησε τον μαρμάρινο ανδριάντα του (έργο του Γ. Βρούτου), μπροστά από τα προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών (1875).
Ο Αδαμάντιος Κοραής υπήρξε επίσης γιατρός, λογοτέχνης και σπουδαίος ηθικοφιλόσοφος.
Σε νεαρή του ηλικία, κι αφού άκουσε πριν τα εγκύκλια μαθήματα στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης, κατόπιν δε κοντά στον σοφό Ολλανδό ιερέα Κέυνον, (που τον δίδαξε και ξένες γλώσσες) στάλθηκε από τον έμπορο πατέρα του στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας, για να προωθήσει τις εκεί εμπορικές του υποθέσεις.
Αλλά ο Αδαμάντιος δεν ήταν πλασμένος από τη φύση για τα εμπόρια και τα κέρδη. Διψώντας και για άλλη πιο ευρεία μάθηση, γράφτηκε στο εκεί περίφημο ίδρυμα `Αθήναιον` κι άρχισε να σπουδάζει ανώτερα μαθήματα φιλοσοφίας και φιλολογίας, θεραπεύοντας έτσι πιο πολύ τον `λόγιο` παρά τον `κερδώο` Ερμή. Επίσης, κατά το διάστημα της εκεί παραμονής του, έμαθε στην εντέλεια λατινικά, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικάΧ τέλος επιδόθηκε με αληθινή μανία και στη συστηματική μελέτη των Αρχαιοελλήνων και Λατίνων διανοητών.
Για ένα διάστημα γύρισε στη γενέτειρά του Σμύρνη, που είχε τότε ερειπωθεί, κατά μεγάλο μέρος της, από κάποιον φοβερό σεισμό. Το 1782 όμως ξαναγύρισε στη Γαλλία, όπου γράφθηκε στην Πανεπιστημιακή Ιατρική Σχολή του Μονπελιέ, σε ηλικία 35 ετών, φοιτώντας επί έξι χρόνια (μέχρι το έτος 1788).
Μετά το πέρας των σπουδών του, πήγε στο Παρίσι – σαν γιατρός πλέον – για να βρεθεί εκεί σε λίγο εμπρός στα συγκλονιστικά μεγάλα γεγονότα του 1789, τα οποία αναστάτωσαν κυριολεκτικά και τη Γαλλία και όλη την Ευρώπη. Τα γεγονότα δηλαδή, της μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης εναντίον της ολιγαρχίας των φεουδαρχών και της απολυταρχίας των Βουρβόνων. Έτσι δε έγινε μάρτυρας τους και συνάμα επηρεάστηκε πάρα πολύ, στο βάθος της συνείδησής του, απ` αυτά.
Από τότε άρχισε ουσιαστικά και τη μεγάλη του προσπάθεια για διαφώτιση του υποδουλωμένου Γένους μας, προς τον σκοπό της απολύτρωσης του από τον αβάσταχτο Τουρκικό ζυγό, που μέχρι τότε το τυράννησε, απειλώντας το με ολοκληρωτικό εξανδραποδισμό.
Πρώτα – πρώτα ο Κοραής φρόντισε και μετέφρασε μια σειρά ολόκληρη από έργα των μεγάλων συγγραφέων και σοφών της αρχαιότητας, σε γλώσσα προσιτή για το λαό. Κατά δεύτερο λόγο μερίμνησε για τον καθαρισμό της γλώσσας μας , που – κατά την έκφραση του ίσιου – είχε αρκετά `βαρβαρωθεί` στο μεταξύ διάστημα, με την εισαγωγή καινούργιων λέξεων και τρόπων έκφρασης. Τρίτο, άρχισε έκτοτε και μια συγκεκριμένη σοβαρή πολιτική δραστηριότητα – παράλληλα και σύγχρονη προς εκείνη του Εθνεγέρτη Ρήγα Φεραίου – για να ξυπνήσει απ` το λήθαργο της άγνοιας και του ραγιαδισμού του χειμαζόμενο υπό δουλεία Έθνος.
Αλλά, για να τα επιτύχει όλα αυτά, αναγκάσθηκε να αφήσει κατά μέρος την ιατρική, αποζώντας μόνο από τις μεταφράσεις του και την επιμέλεια έργων που έβγαζαν διάφοροι εκδότες (Άγγλοι κυρίως). Επίσης αποποιήθηκε την πρόταση, την οποία του έκαναν τρεις φορές, να γίνει καθηγητής σε Πανεπιστήμιο της Γαλλική πρωτεύουσας, στην έδρα της Νεοελληνικής γλώσσας.
Το συγγραφικό έργο του Κοραή είναι, δίχως καμιά αμφιβολία ή υπερβολή, πελώριο.
Σαν κυριότερα και σπουδαιότερα δε από τα γραπτά του θα αναφέρουμε πιο κάτω τα εξής:
1) Το κύριο φιλολογικό του σύγγραμμα, με τον γενικό τίτλο `Ελληνική Βιβλιοθήκη`, που απαρτίζεται από μεταφρασμένα και σχολιασμένα έργα του Ισοκράτη (σε 2 τόμους), του Πλούταρχου – τους `Παράλληλους βίους` – (σε 6 τόμους), του Αριστοτέλη – τα `Πολιτικά` και τα `Ηθικά Νικομάχεια` – (σε 2 τόμους), του Στράβωνα (σε 4 τόμους) και άλλων. Συνολικά το έργο αυτό καλύπτει 16 τόμους.
2) Το υπό τον τίτλο `Πάρεργα` (σε 9 τόμους`, που περιλαμβάνει κριτικές εκδόσεις έργων του Πλούταρχου, του Επίκτητου, του Ξενοκράτη, του Αισώπου, του Γαληνού κ.α.
3) Εξάλλου μετέφρασε τα πρώτα 8 (από τα 17 συνολικά) βιβλία των `Γεωγραφικών` του Στράβωνα, δημοσίευσε τις πρώτες 4 ραψωδίες της `Ιλιάδας` του Ομήρου, τα `αστεία` του Ιεροκλή και ορισμένες σχολιασμένες, `Επιστολές` του Αποστόλου Παύλου.
4) Έγραψε και δημοσίευσε τα εξής πολιτικοεθνικού περιεχομένου φυλλάδια: `Άσμα πολεμιστήριον`, `Σάλπισμα πολεμιστήριον` (το πρώτο απ` αυτά ποιητικό και δεύτερο πεζό), την περιώνυμη `Αδελφική διδασκαλία` του, απευθυνόμενη προς τους Έλληνες υπηκόους του Σουλτάνου και το με τον τίτλο `Τι πρέπει να κάμωσιν οι Γραικοί υπό τας παρούσας περιστάσεις` (το τελευταίο αυτό, υπό τύπο διαλόγου μεταξύ δύο Ελλήνων).
5) Έγραψε και απεύθυνε ένα πλήθος επιστολές του προς διάφορους παραλήπτες (προς Πρωτοψάλτη, προς Σμυρναίους, προς το Γάλλο φίλο του Ντε Λα Ροσέττ, προς την οικογένεια Πρασσακάκη κ.λπ.), που είτε δημοσιεύθηκαν σε έντυπα ενώ ακόμα ζούσε, είτε εκδόθηκαν μετά το θάνατό του.
6) Τα τελευταία δύο έργα του είναι: Η `Αυτοβιογραφία` του, που την έβγαλε κατά το έτος του θανάτου του (1833) και το υπό τον τίτλο `Άτακτα` (σε 5 τόμους).
Το πολύπλευρο συγγραφικό έργο του Αδαμάντιου Κοραή είναι καταπλημμυρισμένο από γνώμες, συμβουλές, ηθικά παραγγέλματα, διδάγματα και παροτρύνσεις του σοφού άνδρα, που μας δείχνουν την απέραντη σοφία του, τον περιβάλλουν με μια αίγλη πραγματικά αθάνατη και τον τοποθετούν ως πρώτον στη χορεία των μεγάλων εθνικών Δασκάλων και παιδαγωγών της νεοελληνικής μας ιστορίας.
Πάρα πολλά από τα πνευματικά του δημιουργήματα, αν και πέρασαν σχεδόν δύο αιώνες από την εμφάνισή τους, αν και έκτοτε `έρευσε πολύ ύδωρ υπό τον Σηκουάνα`, καθώς λένε χαρακτηριστικά οι Γάλλοι, διατηρούν αμείωτη ως τώρα την ανυπολόγιστη αξία τους.