Special products :: http://www.special-products.gr/gr/ ::

 

Καϊρης Θεόφιλος (1784 - 1853)
 
Ο Θεόφιλος Καϊρης υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους δασκάλους του Γένους μας, τόσο κατά τα μαύρα χρόνια της σκλαβιάς του, όσο και μετά από το 1821, παράλληλα δε φιλόσοφος και θεολόγος.
Γεννήθηκε στην Άνδρο από οικογένεια αρχοντική και πέθανε στη Σύρο, σε ηλικία 69 ετών (από τις κακουχίες που υπέφερε μέσα στα εκεί δεσμωτήρια, όπου ρίχθηκε, μετά την καταδίκη του, ως αιρετικού, σε διετή φυλάκιση).
Σπούδασε στις Κυδωνιές της Μ. Ασίας, την Πάτμο, τη Χίο, την Ιταλική πόλη Πίζα, και τέλος στο Παρίσι, όπου έμεινε επί τρία χρόνια (1807 – 1810), κάνοντας διατριβή επάνω σε φιλοσοφικές μελέτες.
Το 18919 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, της οποίας έγινε σύντομα από τα πιο δραστήρια στελέχη. Το 1823, σαν πληρεξούσιος της πατρίδας του, της Άνδρου, πήρε μέρος στη δεύτερη Εθνική Συνέλευση του Άστρους, κατά το επόμενο δε έτος εκλέχθηκε, παράλληλα, και Πρόεδρος του Βουλευτικού για μια περίοδο.
Το Γενάρη του 1828 του ανατέθηκε να προσφωνήσει τον πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδας Γιάννη Καποδίστρια, που έφθασε τότε στο Ναύπλιο. Η εμπνευσμένη δε εκείνη ομιλία του συνάρπασε τους πάντες και τα πάντα.
Μετά άρχισε να κινείται (με εράνους και άλλους τρόπους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό) για τη δημιουργία ορφανοτροφείου στην κοιτίδα του, τη νήσο Άνδρο. Εργάστηκε πολύ δραστήρια πάνω σ΄ αυτό το θέμα του ορφανοτροφείου και το 1835 έκανε κιόλας τα εγκαίνιά του. Και πρέπει να σημειωθεί πως δεν ήταν αυτό μόνο ένα ίδρυμα περίθαλψης, αλλά συγχρόνως και διδασκαλίας των ορφανών τροφίμων του. Ο Καϊρης ήταν και ο διευθυντής και ο μοναδικός δάσκαλος σ` αυτό.
Σιγά – σιγά όμως, το μικρόβιο του φθόνου εναντίον του μεγάλου δασκάλου του Γένους μας άρχισε να κυκλοφορεί, μάλιστα δε και στις στήλες των εφημερίδων, από τις οποίες μερικοί αρτηριοσκληρωτικοί άρχισαν να εκτοξεύουν λίβελους πραγματικούς σε βάρος του Καϊρη. Υποστήριζαν, ειδικότερα, πως οι διδασκαλίες του ξέφευγαν από τα δόγματα της χριστιανικής πίστης, πως με αυτές αρνιόταν δήθεν τη θεότητα του Χριστού, την ύπαρξη της Αγίας Τριάδας, τα εκκλησιαστικά Μυστήρια, το θεόπνευστο της αγίας Γραφής και άλλα διάφορα τέτοια.
Οπότε, ο Καϊρης αναγκάστηκε να στείλει προς τη Σύνοδο της Εκκλησίας διάφορες διευκρινιστικές επιστολές, επεξηγώντας κι αναπτύσσοντας σε αυτές το όλο περιεχόμενο των ιδεών και της διδασκαλίας του.
Παρόλα αυτά, όμως, τον παρέπεμψαν τελικά σε δίκη, η οποία έγινε στη Σύρο, κατά το έτος 1852. Και παρότι τον υπερασπίστηκε με χειμαρρώδη ευγλωττία κι ατράνταχτα επιχειρήματα ο μεγάλος νομομαθής και συνταγματολόγος της εποχής εκείνης Νικόλαος Σαρίπολος, το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 2 ετών και 10 ημερών φυλάκιση. Στη συνέχεια προαναφέραμε, κατά το επόμενο έτος 1853 πέθανε από τις κακουχίες και στερήσεις της κάθειρξής του.
Ο Θεόφιλος Καϊρης έγραψε πολλά έργα, ανάμεσα στα οποία είναι και τα εξής: `Στοιχεία φιλοσοφίας`, `Επιτομή της θεοσεβικής διδασκαλίας και ηθικής`, `Φιλοσοφικά και θεολογικά`, `Γνωστική` κ.α.