????at sp?t?a ?a?????? t???? :: http://prokat.ae.gr/ ::

 

Γλαδστών Ουϊλλιαμ (1809 - 1898)
 
Ήταν διαπρεπής Άγγλος πολιτικός της φιλελεύθερης παράταξης της χώρας του. Ο πατέρας του υπήρξε μεγαλέμπορος, με σχέσεις αρκετά ισχυρές ανάμεσα στα υψηλά πολιτικά στρώματα της εποχής του. Από μικρός, ο Γλάδστων, ξεχώριζε για τη φιλομάθειά του, χάρη στην οποία κατέπλησσε τους πάντες με τις λίαν δυσανάλογες προς την ηλικία του μεγάλες γνώσεις, τις οποίες είχε, ιδιαίτερα δε στον οικονομικό τομέα. Έτσι, άλλωστε, και πέτυχε να κινήσει την προσοχή του φίλου του πατέρα του σπουδαίου πολιτικού Τζώρτζ Κάνινγκ, που, πρώτος αυτός τον προώθησε στην αγγλική πολιτική κονίστρα.
Για πρώτη φορά , βγήκε βουλευτής, με τη σημαία των συντηρητικών, το έτος 1833, στις πρώτες δε αγορεύσεις του στο Κοινοβούλιο τάχθηκε ανοιχτά υπέρ της κατάργησης της δουλείας στα εδάφη των Βρετανικών αποικιών.
Η ρητορική του ικανότητα προσέλκυσε μετά το ενδιαφέρον του Ροβέρτου Πήλ, που τον έκανε υφυπουργό των αποικιών στην αρχή και του εμπορίου πιο ύστερα.
Αργότερα (το 1847) προσχώρησε στο φιλελεύθερο βρετανικό κόμμα της αντιπολίτευσης.
Το έτος 1858 ο Γλάδστων στάλθηκε απ` την κυβέρνηση του στα νησιά του Ιονίου, (τα οποία, ως γνωστόν, ήταν ακόμη τότε κάτω από Αγγλική επικυριαρχία), για να μελετήσει την εκεί κατάσταση και να υποβάλει έκθεση γι` αυτή. Εμπρός στο διάχυτο πόθο του επτανησιακού λαού για την ένωσή του με τον ελληνικό εθνικό κορμό, πρότεινε στην αρχή ορισμένες ριζικές μεταρρυθμίσεις, στο πολίτευμα των νησιών, στη συνέχεια δε ανέλαβε ο ίδιος Αρμοστής τους. Με την τελευταία δε αυτή ιδιότητά του διαβίβασε στην Κυβέρνηση της Αγγλίας το ομόθυμο ψήφισμα της Επτανησιακής Βουλής για την ένωση των νησιών με την Ελλάδα. Το οποίο όμως οι τότε Άγγλοι κυβερνήτες δεν το δέχθηκαν. Έτσι απότυχε η όλη αυτή μεσολαβητική – μπορεί να πει κανείς – αποστολή του.
Γυρίζοντας στην Αγγλία, έγινε υπουργός των οικονομικών του Palmerston αρχικά και του Λόρδου Ράσελ (που διαδέχθηκε τον πρώτο) έπειτα. Υπό την ιδιότητά του αυτή ψήφισε – μαζί με τους άλλου υπουργούς – για την εγκατάλειψη της Επτανήσου και την παραχώρησή της στην Ελλάδα, που πραγματώθηκε τελικά κατά το έτος 1864. κατόπιν εκλέχθηκε πρόεδρος της Βουλής των Κοινοτήτων, αρχηγός του φιλελεύθερου κόμματος και το (1868) για πρώτη του φορά Πρωθυπουργός.
Το 1877 εξαγγέλλει στην Αγγλική Βουλή μέτρα κατά της Τουρκίας και υπέρ της παραχώρησης αυτοδιοίκησης στους χριστιανούς, κατά το θρήσκευμα, υπηκόους της. Το 1880 πέτυχε να συγκληθεί στο Βερολίνο ειδική Ευρωπαϊκή διάσκεψη, με σκοπό την αναθεώρηση των ελληνοτουρκικών συνόρων, η οποία και αποφάσισε τελικά την παραχώρηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα (εκτός από την περιοχή της Ελασσόνας) καθώς και του διαμερίσματος της Άρτας στην Ήπειρο, πράγμα που και ευχαρίστησε πολύ τον πρωταγωνιστή της Γλάδστωνα.
Θαύμαζε τρομερά πολύ τον Όμηρο, για τον οποίο έφθασε να γράψει και το αξιόλογο έργο του, με τον τίτλο `Μελέτη πάνω στον Όμηρο και τα ομηρικά χρόνια`.
Κατά επανάληψη είχε ευχηθεί: ότι έγινε με τη Θεσσαλία και τα Ιόνια νησιά, να γίνει και με την Κρήτη και την Κύπρο. Γενικά δε αποδείχθηκε ένας ένθερμος φιλέλληνας. Και γι` αυτό η νεώτερη Ελλάδα τον τίμησε, στήνοντάς τον ανδριάντα του μπροστά στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της και δίνοντας συνάμα το όνομά του σ` έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους της Αθηναϊκής πρωτεύουσας της.
Πέθανε το 1898, σε ηλικία 89 ετών.