Search Engine & directory se.gr :: http://www.se.gr/gr/add-url.php ::

 

Βολταίρος Φραγκίσκος (1694 - 1778)
 
Υπήρξε διασημότατος Γάλλος φιλόσοφος, ιστορικός, λογοτέχνης και ποιητής. Υπό την τελευταία δε ιδιότητα του (την ποιητική) καλλιέργησε το δράμα, τη σάτιρα, τη λυρική και συνάμα την επική ποιητική δημιουργία.
Διέθετε τρομερή εργατικότητα, η οποία και τον οδήγησε σε μια κυριολεκτικά, καταπλήσσουσα πνευματική παραγωγή.
Άνηκε στους `εγκυκλοπαιδιστές` καθώς και στον κύκλο του αποκαλούμενου `Γαλλικού διαφωτισμού`, που, με την εν γένει δράση του, άνοιξε το δρόμο για την επακολουθήσασα Γαλλική Επανάσταση του 1789 και τη συντριβή της επικρατούσας μέχρι τότε αναχρονιστικής φεουδαρχίας.
Η ζωή του υπήρξε πολύτροπη και λίαν τρικυμιώδης. Αρκετοί τον είχαν κατηγορήσει κατά το παρελθόν και για θεό. Αλλά αυτό δεν είναι καθόλου αληθινό. Διότι, στην πραγματικότητα, ο Βολταίρος ποτέ του δεν υπήρξε άθεος. Τη στιγμή μάλιστα, κατά την οποία έγραψε το γνωστό εκείνο: `Κι αν ακόμη δεν υπήρχε Θεός, θα είμαστε από τα πράγματα αναγκασμένοι να δημιουργήσουμε ένα από μόνοι μας`. Αυτό, που ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα είναι ότι στα έργα του καυτηρίασε πάρα πολύ την παπαδοκρατία του καιρού του, για τις κάθε είδους και μορφής υπερβάσεις, υποκρισίες και αισχρότητες της και ότι αυτή δεν του το συγχώρησε ποτέ αυτό, ακόμη και κατά το θάνατό του. Κι ο ίδιος όμως δεν δέχθηκε να συνδιαλλαγεί κάποτε μαζί της, όταν δε, στις τελευταίες του στιγμές, ο εφημέριος της ενορίας του τον πίεζε να υπογράψει την `ομολογία πίστης`, ο σοφός, σε απάντησή του, του είπε το περίφημο `Laisez moi mourir en paix`, δηλαδή: `Άφησε με να πεθάνω με την ησυχία μου`. Μετά το θάνατό του ο Επίσκοπος καθαίρεσε τον ηγούμενο τη μονής Σελλιέ της Καμπναίας, επειδή έδωσε άδεια για να τον θάψουν στον περίβολό της.
Αργότερα, όμως, η Γαλλική Επαναστατική Εθνοσυνέλευση μετέφερε τα λείψανά του και τα απέθεσε, με μέγιστες τιμές, στο Παρισινό `Πάνθεο`, όπου θάβονται μόνο οι πολύ διάσημες προσωπικότητες της χώρας.
Τα τελευταία χρόνια του, το σπίτι, στο οποίο τότε έμενε, ήταν μόνιμος τόπος προσκυνήματος, τόσο για τους πρίγκιπες, πολιτικούς, επιστήμονες, φιλόσοφους, λογοτέχνες και γενικά πνευματικούς ανθρώπους ολόκληρης της Ευρώπης, όσο και για τον παλιό λαό, ο οποίος και τον λάτρευε, χωρίς υπερβολή. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι όταν το 1778 γύρισε, για τελευταία του φορά, στο Παρίσι, η υποδοχή που του έγινε εκεί ήταν αληθινά αποθεωτική. Τα πλήθη συνωθούνταν γύρω του, για να τον επευφημήσουν, ο λαός και η Γαλλική Πολιτεία τον στεφάνωσαν δημόσια στο θέατρο με λίγα δε λόγια ύψωσαν το ένδοξο όνομά του ως και τον έβδομο ουρανό.
Μερικά από τα έργα του Βολταίρου είναι τα εξής: 1) `Η ιστορία του Καρόλου ΙΒ``, 2) Οι πολύκροτες `Φιλοσοφικές` ή `αγγλικές` Επιστολές του, 3) Το έπος `Η Παρθένος της Ορλεάνης`, 4) `Ο αιώνας του Λουδοβίκου ΙΔ``, 5) `Τα χρονικά της αυτοκρατορίας`, 6) `Ο ορφανός της Κίνας`, 7) Το `Ποίημα για την καταστροφή της Λισσαβόνας`, 8) Οι τραγωδίες του: `Ταγκρέδος`, `Ολυμπία`, `Τριανδρία` και `Σκύθες`, 9) Η κωμωδία του `Ο αγαθούλης` και πολλά άλλα.